Lędziny – Hołdunów. Po sobotnich, pełnych wspomnień uroczystościach w Miejskim Ośrodku Kultury, nadszedł czas na duchową kulminację. Drugi dzień obchodów 40-lecia ewangelickiego kościoła Świętej Trójcy w lędzińskim Hołdunowie miał niezwykle podniosły, ale jednocześnie bardzo intymny charakter. Świątynia, która niemal dokładnie cztery dekady temu została oddana do użytku, znów wypełniła się po brzegi radością, wdzięcznością i potężnym śpiewem.
Wypełniona świątynia parafianami i gośćmi tworząca ekumeniczną wspólnotę
Nabożeństwo rozpoczęło się od poruszającej muzyki i ponadczasowych słów Psalmu 84: „Jak miłe są twoje mieszkania, Panie Zastępów…” (O jak miłe są przybytki twojej). Te słowa idealnie oddawały atmosferę niedzielnego popołudnia. Gospodarz miejsca gorąco powitał zgromadzonych, płynnie łącząc historię z teraźniejszością.
Lista gości była imponująca i pokazała, jak ważne jest to miejsce na mapie regionu. W ławkach zasiedli m.in. zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce bp Jerzy Samiec, zwierzchnik Diecezji Katowickiej bp Wojciech Pracki, biskup senior tejże diecezji ks. Marian Niemiec, a także liczne duchowieństwo ekumeniczne – na czele z delegatem ds. ekumenizmu ks. dr. Adamem Palionem, proboszczami rzymskokatolickich parafii oraz przedstawicielami Kościoła Polskokatolickiego i Ewangelicko-Metodystycznego. Nie zabrakło przedstawicieli władz samorządowych Lędzin i Imielina oraz Powiatu Bieruńsko-Lędzińskiego, Agnieszki Wyderki-Dyjecińskiej – Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Lędzinach oraz szczególnego gościa – prof. Adama Lisika, wybitnego architekta i twórcy bryły hołdunowskiego kościoła, którego obecność spięła symboliczną klamrą minione 40 lat.
„Aktualizacja oprogramowania”, czyli mocne słowa biskupa
Głównym punktem nabożeństwa było kazanie bp. Jerzego Samca. Zamiast skupiać się wyłącznie na lukrowanych wspomnieniach, zwierzchnik Kościoła rzucił słuchaczom duchowe wyzwanie, opierając się na Liście do Efezjan. Nawiązał do hasła jubileuszu – „40 lat razem” – i zauważył, że choć wzniesienie murów wymagało tytanicznej pracy, pieniędzy i zaangażowania, to o wiele trudniejsza jest budowa wspólnoty i… nas samych.
Biskup porównał biblijne wezwanie do „zrzucenia starego człowieka” do współczesnej aktualizacji oprogramowania sterującego. Zwrócił uwagę, że nie chodzi tu o powierzchowną zmianę – jak zdjęcie marynarki i założenie swetra – ale o głęboką przemianę sposobu myślenia i wyzbycie się egoizmu, pychy czy skłonności do wytykania błędów innym.
Szczególnie mocno wybrzmiał fragment o potędze słowa. Biskup przestrzegał przed niszczącą siłą nieprzyzwoitych wypowiedzi, plotek i hejtu, które potrafią na lata zostawić rany. Przypomniał jednocześnie, jak wielką, budującą moc mają proste komunikaty: „wierzę w ciebie”, „nie jesteś sam” czy zwykłe „dziękuję”. To była lekcja, która z pewnością zostanie w głowach uczestników na długo.
Żywe pomniki historii, radosny śpiew i czas dla wspólnoty
Kazanie przyniosło też niezwykle dynamiczny, interaktywny moment. Bp Samiec poprosił, aby na sali podniosły rękę osoby, które 40 lat temu fizycznie budowały ten kościół i brały udział w jego poświęceniu. Zgłosiły się pojedyncze osoby – żywi świadkowie tamtych dni. To był niezwykle wzruszający moment, w którym oddano im hołd i podziękowano za mury, które od czterech dekad stoją niewzruszone, opierając się nawet górniczym szkodom. Wspomniano też tych, którzy odeszli już do wieczności, powierzając ich Bożemu miłosierdziu.
Oprawa muzyczna podkreślała wagę tego momentu. Chór Jubilate Deo zaśpiewał Ubi Caritas, Cantate Domino, Błogosławieństwo i Dona Nobis. Zaśpiewane pieśni brzmiały niezwykle głęboko i doniośle podczas uroczystego nabożeństwa.
Po zakończeniu uroczystego nabożeństwa gospodarz obchodów, ks. Adam Malina, zaprosił wszystkich uczestników do Hotelu Pinocy. Tam, przy wspólnym poczęstunku, rozpoczęła się mniej oficjalny część jubileuszu. Była to doskonała okazja do kuluarowych rozmów, dzielenia się wspomnieniami i zacieśniania międzyludzkich więzi w radosnej, bezpośredniej atmosferze.
Drugi dzień obchodów udowodnił, że kościół w Hołdunowie to nie tylko cegły, architektura i historia. To przede wszystkim tętniąca życiem wspólnota, w której – jak życzył na koniec bp Samiec – każdy, niezależnie od wieku, wciąż może i powinien odnajdywać żywą nadzieję.
Opracowanie: Damian Kostyra, Zdjęcia: zespół obsługi wydarzeń serwisu holdunow.luteranie.pl
Udostępniamy kazanie bp. Jerzego Samca, nagrane jako plik audio do słuchania. Nagranie, montaż, realizacja dźwięku – Paweł Aleksandrowicz – zespół realizacji nagrań dźwiękowych redakcji internetowej PEA Hołdunów 2026.
Dodaj komentarz